Πριν από την ανάπτυξη επίπλων από τραβερτίνη σε οικιστικά έργα, οι αγοραστές από την πλευρά της Β πρέπει να διακρίνουν τον φυσικό τραβερτίνη από τις απομιμήσεις κεραμικών πλακών τραβερτίνης, κάτι που αποτελεί το βασικό σημείο κινδύνου στην προμήθεια επίπλων από πέτρα σε διασυνοριακό επίπεδο. Ο φυσικός τραβερτίνης, που ονομάζεται επίσης σπηλαιόλιθος, είναι ένας πορώδης ασβεστόλιθος που σχηματίζεται από την καθίζηση ανθρακικού ασβεστίου σε αρχαία συστήματα σπηλαίων με θερμές πηγές. Τα ακανόνιστα επιφανειακά κενά σε σχήμα κηρήθρας σχηματίζονται από φυσαλίδες διοξειδίου του άνθρακα που διαφεύγουν κατά τη γεωλογική εναπόθεση, σχηματίζοντας μη αναπαραγώγιμη φυσική υφή που δεν μπορεί να προσομοιωθεί με τεχνητή εκτύπωση. Σε σύγκριση με άλλα κύρια υλικά πέτρας για την παραγωγή πέτρινων τραπεζιών, ο τραβερτίνης έχει τρία διαφοροποιημένα πλεονεκτήματα, προσαρμοσμένα για σενάρια οικιακής χρήσης.